Stegna to duża wieś w północnej Polsce, na Żuławach Wiślanych, nad Zatoką Gdańską, w rejonie Mierzei Wiślanej. Wieś z kąpieliskiem morskim i lokalnym węzłem drogowym (skrzyżowanie dróg wojewódzkich: nr 501 i nr 502). Miejscowość jest siedzibą gminy Stegna.

Stegna, jak na nadmorską miejscowość przystało, związana jest z bursztynem. To tutaj znajduje się Muzeum Bursztynu, w którym dla zwiedzających udostępniono wyjątkowe okazy tego morskiego skarbu. W nim możemy też poznać historię zaginionej Bursztynowej Komnaty oraz dowiedzieć się jak przebiega przemiana żywicy w bursztyn.

Ważnym zabytkiem jest tu Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa, w którym znajdują się pięknie brzmiące organy. Każdego roku odbywają się w nim koncerty w ramach Międzynarodowego Festiwalu Organowego. Miejscowość sięga swoją historią do XIII - XIV w., obecnie wyróżnia ją przede wszystkim turystyczno-letniskowy charakter oraz otwarte nastawienie na wczasowiczów - noclegi w Stegnie oferowane są zarówno przez mniejsze jak i większe obiekty turystyczne.

Morze Bałtyckie znajduje się na północ od centrum Stegny. Leżąca nad morzem miejscowość pod względem geograficznym należy do regionu o nazwie Mierzeja Wiślana. Szczególnie zachęcamy do zwiedzenia Stegny ze względu na turystyczno-letniskowy charakter tej miejscowości, jej usytuowanie, atrakcje i położenie. Warto również zwrócić uwagę na dostępność bazy noclegowej oraz walory geograficzne i infrastrukturalne.


Historia

We wczesnym średniowieczu przebiegał w rejonie wsi szlak handlowy w kierunku Królewca. Pierwsza wzmianka o Stegnie pochodzi z 1432 r.

Na terenie obecnej miejscowości znajdowały się wtedy dwie osady – jedna nad brzegiem morza, druga w okolicach kościoła. Steegen (nazwa pochodząca od „stogu” siana) była siedliskiem rybaków pomorskich, natomiast w Kobbelgrube (nazwa wywodząca się od stadniny zajmującej się hodowlą klaczy) znajdował się wzmiankowany w 1465 r. kościół. Pod koniec wojny trzynastoletniej, w 1465 r. przebywały tu delegacje: polska oraz krzyżacka, omawiające warunki II pokoju toruńskiego. Po I rozbiorze Polski Stegna została zaanektowana przez Prusy.

W latach 1773–1918 Stegna podlegała administracji zaboru pruskiego, w 1919 r. znalazła się na terenie Wolnego Miasta Gdańska.

1 września 1939 r. została włączona do niemieckiej III Rzeszy. Wiosną 1945 r. Stegna znalazła się ponownie w Polsce.